Przedszkole Miejskie Nr 18 w Gorzowie Wielkopolskim  
jesteś tu: strona główna    adhd
szukaj:
Powiadom znajomego
Jeżeli znasz kogoś, kogo może zainteresować ta strona, powiadom go o niej.

Twoje imię/nazwisko/pseudonim



Adres e-mail znajomego



 
 

ADHD

CZY MOJE DZIECKO MA ADHD?

 

„To dziecko ma chyba ADHD”. Możemy to usłyszeć przy różnych okazjach wobec czyichś lub własnych dzieci. Co dokładnie kryje się pod tym terminem? Czy faktycznie łatwo jest wystawić taką diagnozę?

    Co znaczy ADHD?

Od wielu lat terminologia tego zaburzenia była wielorako określana. Obecnie w piśmiennictwie światowym oficjalnie używane są dwie nazwy: W popularnej i powszechnie używanej Klasyfikacji Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM-IV) jest mowa o Attention Deficit Hyperactivity Disorder ADHD – czyli o „Zespole nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi”. W proponowanej przez Światową Organizację Zdrowia międzynarodowej klasyfikacji chorób (ICD-10) występuje termin Attention Deficit Disorder – ADD – czyli deficyt uwagi.

    Przyczyny tych zaburzeń leżą w:

    Genetyce – przekazywane są z pokolenia na pokolenie

Odmiennym sposobie dojrzewania układu nerwowego – podstawowy problem stanowi niedobór substancji przekaźnikowych w mózgu (noradrenaliny i dopaminy). Komórki mózgowe dotknięte tym zaburzeniem są niedojrzałe. Pociąga to za sobą nieprawidłowy rozwój mechanizmów samokontroli.

Osoby cierpiące z powodu ADHD (ADD) mogą mieć specyficzne wzorce pracy mózgu.

Wpływ może mieć również nieprawidłowe wychowanie.

     Jak objawia się ADHD?

ADHD to brak równowagi + impulsywność + nadaktywność. ADD - to brak uwagi + impulsywność.

     Scharakteryzujmy te określenia:

    Deficyt uwagi – to słabsza zdolność do koncentrowania się na zadaniu, która dotyczy zarówno skierowania uwagi, jak i jej utrzymania, np. krótki czas skupienia się, nieumiejętność koncentracji na jednej rzeczy, łatwe rozpraszanie się;

Impulsywność – brak zdolności do hamowania reakcji, co wiąże się z brakiem przewidywania konsekwencji swego działania. Pojawiają się tu więc problemy z zachowaniem, ale i zaplanowaniem swojej pracy, np. dziecko „wyrywa się” z odpowiedzią, zanim pytanie zostanie dokończone; przebieganie przez jezdnię bez sprawdzenia, czy nadjeżdża samochód.

Nadruchliwość – dziecko cechuje nadmierna, nieuzasadniona aktywność ruchowa np. nerwowe ruchy kończyn, niemożność usiedzenia w miejscu, gadatliwość, trudności z zaangażowaniem się w spokojną zabawę. Dzieci z nadpobudliwością psychoruchową właściwie nie cechuje ruchliwość dużo większa, niż u innych - ale nie potrafią jej opanować. Nie posiadają zaburzeń procesów poznawczych - lecz nie mogą właściwie ukierunkować i regulować wysiłku intelektualnego. Podobnie brakuje im kontroli nad emocjami. Ponadto u tych osób mogą wystąpić zaburzenia koordynacji, osłabienie pamięci krótkotrwałej, zmienność emocjonalna, tendencje do agresywnych zachowań, opóźnienie rozwoju mowy oraz zaburzenia snu.

                  Niektóre objawy u dzieci z ADHD lub z ADD są wspólne, ale nie wszystkie. Może u dziecka występować trudność z koncentracją uwagi, lecz dziecko nie jest hałaśliwe; inne dziecko wierci się, ale godzinami potrafi skoncentrować się na grach itp. Jednak każde dziecko z ADD i ADHD ma większość, jeżeli nie wszystkie, z następujących objawów:

·        Nie zwraca uwagi na szczegóły i robi bezmyślnie błędy

·        Ma trudności z utrzymaniem uwagi na tym, co robi

·        Często wydaje się, że nie słucha, kiedy bezpośrednio się do niego mówi

·        Często ma trudności ze zorganizowaniem sobie jakiejś aktywności

·        Unika zadań, które wymagają długotrwałego wysiłku umysłowego

·        Często coś gubi

·        Jest rozkojarzone

·        Zapomina o codziennych czynnościach

·        „Wierci się”

·        Często opuszcza swoje miejsce podczas lekcji lub w innych sytuacjach, kiedy oczekuje się od niego siedzenia

·        Biega lub wspina się na coś w sytuacjach, kiedy nie jest to właściwe

·        Ma trudności ze spokojna zabawą

·        Często pozostaje w nieustannym ruchu - zachowuje się tak, jakby „miało motorek”

·        Często bez przerwy mówi

·        Często ma trudności z oczekiwaniem na swoją kolej

·        Przerywa lub narzuca coś innym; wtrąca się do rozmowy lub do zabawy

 

      Rodzice, pamiętajcie!

       Wzory zachowań charakterystyczne dla ADD lub ADHD zwykle pojawiają się między trzecim a piątym rokiem życia (ostatecznym terminem nasilających się objawów jest 7 r. ż.), chociaż u niektórych dzieci mogą wystąpić dopiero w późnym dzieciństwie albo we wczesnym okresie dojrzewania.

Symptomy występujące u dziecka winny upośledzać znacząco funkcjonowanie w co najmniej dwóch aspektach środowiskowych – np. szkolnym i domowym.

Przypadłość ta może utrzymywać się również w dorosłym życiu człowieka.

Dzieci z ADHD często mają problemy z zaprzyjaźnianiem się, a także podtrzymywaniem przyjaźni. Często w konsekwencji cierpią z powodu poczucia niskiej wartości.

Nie ma lekarstwa na ADHD i ADD – chociaż pewne leki mogą zredukować niektóre objawy. Sama farmakologia nie da rozwiązania i- funkcjonuje jedynie jako wspomaganie koniecznej do prowadzenia terapii zachowania.

Nie ma jednoznacznej przyczyny ADHD i ADD.

Postawienie diagnozy ADHD i ADD jest bardzo trudne.

Jak każde zaburzenie i to jest skomplikowane. Występują podobieństwa, ale również różnice (nierzadko ogromne) natężenia różnych objawów.

Bywa, że dziecko z zaburzeniami na co dzień zachowuje się fatalnie, lecz przy wizycie u specjalisty jest spokojne.

Zwiększająca się liczba osób ze stwierdzonymi zaburzeniami nie oznacza dużej i zwiększającej się wiedzy na temat tych zaburzeń – nadal istnieją etykietki dla dzieci: „złe”, „niegrzeczne”, a rodzice: „nieporadni” lub „lekceważący”.